26 Mart 2017 Pazar

Ben nasıl alıştım?


Hayvanlardan (benim gibi) çok korkan ve nasıl alıştığımı yazmamı rica eden arkadaş için instagramdaki yazımı burada da paylaşayım istedim 😍❤️🐾
-----------------------
Ben apartman çocuğu olarak büyüdüğüm için sanırım, hayvanlardan ölesiye korkardım. Evimizin önü çocuk parkıydı (Acısu parkı, sadece kaplumbağaları hatırlıyorum) her yaz kısa bir süre köyde de kalırdım ama bunların korkuma bir faydası yoktu. İlginçtir köy kökenli büyüklerim filan, hiç kimse bu konuda bizi uyarmadı. Sevmem için bir girişimde bulunmadılar fakat dalga da geçmediler. Öyle bir konu yokmuş gibi sanki. Bu hala çok tuhafıma giden bir noktadır.
En sevdiğim iki şey: kitapçı ya da dondurmacı kocam olsun hayal ederken, veteriner bir eşim oldu. Aman Allah'ım! Bu pek hoşlanmadığım bir sürprizdi işin açıkcası.



Sonrasında evde balıklar, bir oda dolusu üretilen kuşlar. Hatta baba oğulun evin içinde kaybedip bana söylemedikleri su semenderi.
Annesinden ayrılan yavru kuşlar enseme, saçımın arasına yerleşirdi. Bu canlara bir şekilde alışmışım demek ki.
Fakat kedi, köpek; Allah muhafaza!
Orta birde iken yavrusu ile her gece yatağıma girip bana kabus yaşatan okulun kedisi, sonunda doğumunu da benim yatağıma yapınca yaşadığım dehşeti siz düşünün. Bir daha o yatakta yatmamıştım tabi.
Aslında hayatım boyunca kediler önüme çıktı, bir şekilde beni sahiplendiler, bugünleri bana hep haber verdiler sanki. Ama ben mesajı epey geç ve güç aldım sanırım.

Bahçemizden benimle hiç alakası olmayan köpekler de geldi geçti.

Yıllar sonra yine geçici bir köpeğimiz oldu. İsmi Rocky, ona gündüz benim yemek ve su vermem gerekiyordu. Veriyordum da, bunda bir sorun yok.
Ama o 42 dişini gösterip üstüme koşunca inanın basıyordum çığlığı. Sadece oyun oynamak istiyormuş! Yok canıımm! Kim inanır buna! Beni yemeye gelmediği ne malum?
Oğlum da "bizi bütün Yüzbaşılar'a rezil ediyorsuun" diye nasıl kızardı aah.

Sonra Shavi 35 günlük bir bebek olarak bize gelince herşey değişti. Beni annesi yerine koydu kuzum, erkeklerle daha sert oyun oynarken, benim ellerimi sadece yaladı. Ben onunla alıştım paticanlara dokunmaya❤️

Bir kaç ay sonra ise çocukların elinden henüz gözü açılmamış bir yavru kedi kurtardım.
2. bir cocuğum olmasını çok istediğim günlerdi. Geceleri 3 saatte bir kalkıp biberonla besleme yapınca, Rabb'imin onu özel olarak yolladığını düşünmüştüm.
                                   (fotograf Maydanoz'u bulduktan 1 ay sonra çekildi)

Artık dokunabilsem de, bir kediyi nasıl seveceğimi bilmiyormuşum meğer, Maydanoz bana öğretti. Hatta hikayesinde "bunları eğitene kadar neler çektim, cefasını ben, sefasını başka kediler sürdü" diye anlatmıştı.
3 aylıkken biz sofradayız, koltuktan bana doğru tırmanınca "hoop, sofra yok" demiştik. O ise yavaşça göğsüme yerleşti, hiç o şekilde tutmamışım, şaşırdım. Orada uykuya daldı, ilk kez yaşadığım bir deneyimdi, çok hoşuma gitti tabi.
O gün ve tekrarlarında "aay Peygamber Efendimiz (sav) uyuyan kediyi uyandırmamış" diye o kalkana kadar kımıldamazdık. Hala da uyuyan kediyi rahatsız etmemeye özen gösteririz.
İşte özet olarak benim kedi, köpek ellemeye, sevmeye alışma hikayem böyle.
Sevmeyi biraz öğrendikten sonra anca farkettim sokak köpeklerinin çok hüzünlü, insanın taaa yüreğine işleyen bakışlarını. Çarptı beni en derinden. Şimdi en çok sevdiğin hayvan hangisi deseniz, cevabım sokak köpekleri olur, öylesine meftunum.

Seminerlerine katılıp yerel sokak hayvanı bakım gönüllüsü oldum. Artık hiç tanımadığım, ilk kez gördüğüm köpeği dahi rahatlıkla okşuyorum. Onlar duyguları çok yoğun hissettiği için bu çok kolay oluyor. Çünkü korkunun yanında bir de panik hareketleri olursa bunu düşmanlık olarak algılıyorlar. Güzel davranış ise kat kat güzeli ile geri dönüyor.
Ve köpekler beden olarak büyük ırkları, insana karşı çok daha yumuşaktır. Köpek için dikkat edecek 3 kural var:
1-Yemek yerken rahatsız etmeyeceksiniz çünkü yemeğini kıskanır.
2-Üstüne doğru koşmayacak ve
3-gözlerine dik dik bakmayacaksınız. Bunları düşmanlık olarak algılarlar. Tatlı tatlı konuşmak onları çok mutlu eden bir durum. Ki zaten bir yeri korumayan köpek asla insana zarar vermez. Yani sahipli köpeğe daha dikkat edin, sokaktakinden korkmayın lütfen.
Hıım kediler ise: malum: kendisinden ürkene dikkatini daha çok yöneltir. Sevmek isteyene mesafe koyup, kaçan kişiyi ise merak ederler.
Nevi şahsına münhasır çok özel hayvanlardır çünkü.

3 yorum:

  1. selam canım... umarım arada buraya bakıyorsundur. umarım iyisindir... eski blogger günlerimizi o kadar özledim ki. ne güzeldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım benim yaa. Ramazan girdi gireli hiç bakmamışım, kaç gündür beklemiş yorumun.
      Seni gördüğüme ne kadar mutlu oldum bilemezsin. O günlerimiz gerçekten çok güzeldi, burnumda tütüyor.
      Artık instagramda daha faalim buraya göre. İnstagram kullanıyor musun? Benimkinin burda, bu sayfamda linki var.
      patinakali kullanıcı adım.
      Sevgilerimi yolluyorum.

      Sil
  2. instagramdan takibe başladım görüşürüz orada

    YanıtlaSil

Miyaaaavv dedi kedilerim :)