24 Ağustos 2013 Cumartesi

Her eve bir kedi


Bu fotoğraf - geçmişten bir hatıra- ev halimiz.
Şimdi Carrefour bana dedi ya "sen ot yemez insan kızı" diye. Muhtemelen beni sıkı bir etobur sandınız. Severim evet, ama ben  eeen çok üç beyazı severim maalesef. :)  Ayrıca bir de kahvaltı olayına  aşığım.:)
Bu fotoğraf: mutfakta değil, yemek masasında da değil, rahat rahaat  uzuun uzuuun kahvaltı yapmak için portatif masayı  koltukların önüne koyup ta sofra kurmamı görüntülüyor. Tabi bu olaya brunch diyoruz malum. :P (Fotoğrafın tarihi 8-12-2010 saat 11.35)




Fakat fotoğrafı bu yüzden  çekmedim. Hani güya rahat! edeceğiz ya. Ben masanın uç kısmına oturuyorum ki ağrıyan bacağımı azıcık uzatayım! İmkan var mı hiç buna, bir bakın lütfen.
O üç kedinin arasına denk geliyor benim bacak, hadi gel de uzat. İlla ki hepsinin bana değmesi lazım.
Masanın diğer köşelerinde oturan beyler rahaat! Kedilerin hepsi benim çevremde! O belime yerleştirdiğim iki yastık var ya, onların üstünde yatan Julia. Koltuğun üstünde yanımda yatan Cüncür. Kucağımı istedi de ben razı olmadım diye, yanına yatayım bari demiş.
Ayağımın dibinde masa tarafında uyuyan  -Pofuduk,Elvan,Mihriban,Tüylü,yani Real- .
(Yanlış anlaşılmasın bu bütün isimler bir kediye ait. Karar verememiştik ve hepsi de ona yakışıyordu.:D )
Diğer uyuyan ise Carrefour,  oturmuş kafa sallayan ise Melül Peter efendi.

Tabi bu kadar kediyle hayat her an çok keyifli olmuyor.  (Ve zaten kimseden bu kadar çok kedi bakmasını beklemiyoruz. Ama eşimin dediği gibi: "her eve bir kedi" olsa, bu güzelliğin tadını herkes yaşasa?)
O gün de  daraldım işte yahu, yerimden kalkıp halimin  fotoğrafını  çektim.:D

O gün bu kadraja girmeyen bir pisi daha vardı evde. İhtiyar anane kedi. Neyse ki onun derdi, illa ki benim yanıma oturmak değildi. Lisan-ı hal ile derdi ki :
"Aman ben galiba  12 yaşında filanım. Ancak ev ve koltuk yüzü gördüm son 1-2 senedir. Onun keyfini çıkarayım.
Hem senden bile yaşlıyım ben kadın.
Sen var git diğerleri ile oyna" :))

 Şimdi evde bu sayıda kedi yok. Bu  kediler eve 2-3 yaş sonrası girdikleri için sürekli ev kedisi olma modunda değildiler.
Özgür ruhlu bu hanımlar, beyler; girme çıkma hallerini kendi arzu ettikleri şekilde düzenliyorlardı.
(Pofuduk evde doğdu ama dışarıda  büyüdü.)

İlk yazımda bir kaç ay önce taşındığımdan bahsetmiştim. Taşınmamdan kısa bir süre önce, pazarın kurulduğu gün terlikçi gelip:
"Abla, kedi yine terliğimi kaptı kaçtı" dedi.
- Yine??? Nasıl yine?

 Bir anda bir şeyler çağrışım yapar da, bir yığın hatıra insanın beynine üşüşür ya.
Tabi yaa dedim kendi kendime Pofuduk Real'im, hep  bordo renkli tüylü terliğin tekini kaçırıp eve getirirdi. Renkte bordo muhakkak. Annesine benzetiyor desem, Carrefour'ım kızımlımtrak kahverengi tonunda. Ne bileyim kedi gözü öyle mi görüyordu acaba?
Bir seferinde de daha uzak bir pazarcıdan yün atkı kaçırmış, o da aynı renk. Sahibini araya araya zor bulmuştum. Oyuncağını!  patisinden alınca bir şaşırıp, kızardı. "Ver bana" diye peşimden koşardı kızım benim. Pazarcıya; "o pisiciğin  trafik kazasında öldüğü bir seneden fazla oluyor" dedim. :((
Pofuduğu hiç birimiz  unutmadık.. Ama bu sevimli hatırası aklımdan çıkmıştı bile.

Sanırım bu blogu açmaya o gün karar verdim. Evet bugünden de  bahsediyorum ama en çok olmayanların anılarını taze tutmak istiyorum.

Aynı ay içinde Anane,Pofuduk  ( üstelik 2 gün arka arkaya) ve Melül'ü aynı yolda kazada kaybettik. Ve o ayın içinde oğlum,  tek çocuğum ilk önce B.ileciksonra Ş.ırnak'a asker olarak gitti. Ben size nasıl desem halimi; beden biyolojik saatim benim artık ihtiyar teyze kategorisinde olduğumu söylüyor. O zaman ise iki sefer genç kadınlar sınıfına dahil oldum. Şifreli yazdım bunu  anlayan anladı değil mi?

Ben burada onlarla yakın temasımı anlatıyorum fakat bahçe; ancak karşı koyamayacak kadar çok hasta olduklarında el sürebildiğimiz pisi pisilerle doluydu. 
 (bu da bazen  o kedinin kurtulması için çok geç       olabiliyorsa da, iyileşen daha çoktu şükür)


Hatta sadece yemeğe gelen ve kesinlikle kedilerden daha yumuşak huylu sokak köpeği bile vardı..:))




Biz yapabildiğimize kuduz ve parazit aşılarını yapabiliyorduk ancak. Ve yavru kedilere yapılan koruyucu aşılar sınırlı sayıda olabiliyordu. 
(di li geçmiş kullanıyorum ama bu ev de de aynı durumdayız, bu mahalleninkiler kedileri de bize hemen alıştı.)

Kaybolanlardan ayrıca bahsederiz  ama bir anı daha canlandırayım ben. :)

Koccamaan, nerede ise küçük bir köpek boyutunda bir baba kedi vardı beyaz üzerine  siyah puanlı. Nasıl hasta salya, sümük. Bahçeye bu hastalığı da bu beyefendi getirmiştir zaten. Bütün onun yemeğini ayrı verme çabalarım boşa gitti. Bir dalıyor, hep yemeğin içinde maalesef. 
Eşim dedi ki: "Tutabilsen de bir iğne çaksak". 
(uzun etkili antibiyotik, çünkü öyle hergün nasıl iğne yapılır bu cadılara)
Zor ama bir çaresini deneyeceğiz. Bu dedim kuru mamayı çok seviyor. Önüne bir kap kuru mamayı koydum, o yumulduğu an ensesinden sıkıca aşağıya bastırdım.Eşimde iğneyi hızla vurdu ve ikimiz hemen yanından kaçtık. Yani o anda ikimizi de görmedi. 

Can acısı ile bir havaya sıçradı. 
Hayır, baktı çevreye yabancı bir düşman da yok:
"M mmmyawjwekwvh4&+I(+Eöjklb/&%'%&aaww!" diye saydırdı bir şeyler.
 Eşim veteriner hekim ya, anlıyor tabii. :p :) 
Bu uzun cümleyi tercüme etti:
- "Bu şimdi yedi sülalemize küfretti". :)))) 

16 yorum:

  1. ben geeeldiiiim :)

    hhaahhaaaaaa yakaladiiiiik un seker tuz haaa ;)
    bayilirimmm :)))
    borekleeer pastalaaar zararli ne varsa ayila bayila yerimmmm :))

    uzuuun kahvalti saatleri kediklerlee koltukta yaninda yayilan minnakCuncur super keyifli yanniz esnemeler falan ooh masallahh :)))

    bacagin niye agriyo :(
    varis deme :(

    uzatabilirmisin hic aaa dusunmen bile abesle istigal izin yook :))))

    aahsuauhs karar verin yaa 5 isim hangisini kullancaz biz burdan :p
    bebegin de kafasi karismistir yanniz ohannes karar verin ama bi nolur diye :)))

    acaba yanda spora baslamis bi kedi mi goruyorum bennn :))

    aahshahahah ablam kedi terligimi kapti kacti ahshhahah bide hageden nasil yine ya :S :)))
    derken :(
    kaza :( lanetli kaza :(
    allah beterinden korusun :(
    melekYuzlu pofuduk.. :(

    ...

    bide aklima hep takiliyo, simdi bu hanimKizlar beyefendiler eve girip cikiyo falan ya aklin kaliyodur dimi :/ mesela biri bi gun gelmese ben kafayi yerim heralde yada belki alisiliyo mu acaba?
    disarda boyle bi kedi var da ona alismamaya calisiyorum :(
    simdi alisirsa, hadi vet.te onunda asilarini yaptirsak bizimkilere de alisti falan da desek ama sonra ya gelmezse :(
    ben kafayi yerim gelmezse yollara duserim :(
    napiym sence hic bulasmasam mi :/

    ....
    aaaahhhh ki ne ahh. .
    o saatler ah..
    o sınıflara girip cıkıp durmalar..
    kendini ruhunu sasmalar..
    ahh..
    ...

    :))))
    walla ben olsam aallaaaah noluyooo be diye ziplar ikinizide havada donerken parcalardim :p



    YanıtlaSil
  2. aahshaha ben olsam o kedikin yerinde havada takla ata ata parcalardim sizi igneyi yiyince yandim anam diye ashsuahsua
    hayir bide tahmin edemiyorum hayvancagizimin nasi neye ugradigini sasirdigini ahshshua bide kacmissinız yaa ahshaha yazıklar olsun :)))))) e o yarin bi gun sizi bulmazmi huleyyyyn aaaaahshahahaha
    simdi tekrar okudumda ahsuahaua yarildim gene ensesinden sıkıca bastirip yazmisin bide ya te allaaaam aahahahaha alemsiniz yeminle :DD

    YanıtlaSil
  3. "..o yumulduğu an ensesinden sıkıca aşağıya bastırdım.Eşimde iğneyi hızla vurdu ve ikimiz hemen yanından kaçtık. Yani o anda ikimizi de görmedi.

    Can acısı ile bir havaya sıçradı. Hayır, baktı çevreye yabancı bir düşman da yok.."

    ahshsuahs yavrusum ya aashahaha sahne canlanmiyo gozumde bide ahhsahshhaha

    YanıtlaSil
  4. tanimadigin, dokunmadigin, dokunmayan, sevdirmeyen, belki bi daha asla goremeyecegin yavrulara, kedilere, kopeklere en onemli hayat kurtaran asilarini yapiyosunuz ya siz,
    kendi adima icimden gelerek diyorum ki Allah razi olsun sizden..

    oylr ugrayayim dedim aklima geldi soyleyim istedim (utangaclOllA)

    muccx

    YanıtlaSil
  5. yyaaaa yaaa yaaa hepinizin guzelligine masallahlar olsunnnnnnn

    YanıtlaSil
  6. E artık dönün aramıza. Ben sizi ve öykülerinizi çok özlüyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Begonvilli ev, beni çok mutlu ettiniz. Ben hikayelerimi instagramda fotograf altında yazıyorum sürekli. Siz orada var mısınız acaba?

      Sil
  7. İnstagramdaki resimlerinizi gördüm:)) Çok tatlılar. Hesabım olmadığı için yorum yazamadım. Sevgiler, selamlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok sevindim. :) her resmin yanında hikaye var genellikle. Okumanız yeter benim için. Orya yorum yazmanız şart değil zaten. Kocaman sevgiler. 🐾💐❤️😻

      Sil
  8. Canım, instagram'daki resimlerine bakıyorum. Hepsi çok harika, bana çok hitabeden şeyler amaa
    buraya da ara sıra bir şeyler yazsan diyorum. Sevgiler, selamlar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oh Begonvilli ev, ne uzun zamandır buraya uğramamışım. Zarif, sıcacık dost yorumunuzu görememişim. Özür, özür, özür.
      Benim bu blogu açma sebebim -hep söylediğim gibi- şimdi olmayan kedilerimin bana kattıklarını, hayat hikayelerini anlatmaktı.
      Tabii -artık olmadıkları için- hikayelerin sonu hüzünlü. Bu da insanları üzdü, benim de şevkim kırıldı. Oysa bana kattıkları, yaşattıkları güzellikleri görsünler -sadece- diye isterdim...
      Kısa da olsa mutlu yaşayan, sevilen canlar olduklarını bilsin isterdim...
      (Sonu hüzünlü) Hikayemi yazamayınca, bu blogun amacına ihanet etmişim gibi geliyor. Elim gitmiyor bu yüzden.
      Yani böyleyken böyle...

      Sil
  9. Üç kedinin arasına bir bacak. Hahhaahaaa! Süpersiniz. :* Yalnız şu bailığa bittim. Benim de sloganımdır zira son zamanlarda. Kedi candır, sevgidir, sağlıktır. Bunu bilir, bunu derim... :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) :) :)tesekkür ederiiim, eşimin sloganıydı o. Kesinlikle haklısınız, kedisiz ev kalmamalı. :)

      Sil
  10. Bu kadar kediye bakmak çok zor, büyük fedakarlık ister. Allah sizden razı olsun. Sevgilerimle:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiin cümlemizden inşallah. Bahçeli, müstakil ev olunca nispeten apartmana göre kolay oluyor tabi.:) Teşekkür ederim ziyaretiniz için. Bilmukabele

      Sil

Miyaaaavv dedi kedilerim :)